ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΣΤΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΑ ΕΘΝΗ

Στις 12 Μαρτίου, πριν από 35 χρόνια, γεννήθηκε στην Ευρώπη ο πρώτος συντονισμός μεταξύ των εθνικών επαναστατικών κινημάτων προσανατολισμένων στην Τρίτη Θέση, μέρος της οποίας ήμουν κι εγώ.

Επιλέξαμε αυτήν την ημερομηνία για να ξεκινήσουμε σήμερα τον συντονισμό του Euronet που σκοπεύει να διαδώσει τις σκέψεις μας σε πολλές γλώσσες στα έθνη της Ευρώπης.

Η στιγμή είναι λεπτή γιατί η Ευρώπη είναι ένα θέατρο πολέμου και είναι λεία των επιπτώσεων της πανδημίας στην οικονομία.

Το έργο μας δεν είναι εύκολο. Η Ευρώπη διαβρώνεται εσωτερικά από τον δημογραφικό χειμώνα, από τη δύναμη των λόμπι και από μια αυτοκτονική ιδεολογία που είναι ένα είδος πνευματικού aids, κόρη της Σχολής της Φρανκφούρτης. Στο διεθνές παιχνίδι, η Ευρώπη έχει μόνο οικονομική ισχύ αλλά πνίγεται στρατιωτικά από τις ΗΠΑ, τη Ρωσία, την Κίνα, την Τουρκία και τη Μεγάλη Βρετανία.

Η Ευρώπη εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από άλλες ηπείρους και οι προσπάθειές της για ανάκαμψη ματαιώνονται παντού. Στην Αφρική από Αμερικανούς, Κινέζους, Ρώσους και Τούρκους. Στον Ινδο-Ειρηνικό, μαζί με την Ιαπωνία, μόνο η Ευρώπη βάζει εμπόδια στο τιμόνι των  Αμερικανών που θέλουν να ξεκινήσουν μια νέα Γιάλτα με το Πεκίνο.

Εν τω μεταξύ, το κόστος του πετρελαίου και του φυσικού αερίου κινδυνεύει να γονατίσει οριστικά την ανάκαμψή μας, κάτι που απειλείται και από άλλες σημαντικές αιτίες, όπως η έλλειψη σιταριού που οι Κινέζοι παίρνουν τα χέρια τους παντού και μας το αρπάζουν συνεχώς.

Έχουμε και την παρακμή του σιδήρου και του χάλυβα και την «οικολογική» καθυστέρηση στην πυρηνική ενέργεια.

Σε αυτή την επικίνδυνη κατάσταση έχουμε τη Μεγάλη Επαναφορά με την έναρξη της Ατζέντας 2030.

Χάρη στην τεχνολογία, η κοινωνία μας βρίσκεται στο δρόμο της τυραννίας.

Σε αυτό το πλαίσιο καλούμαστε να ταρακουνήσουμε τον εαυτό μας και να δράσουμε για να αφυπνίσουμε μυαλά και κυρίως πνεύματα για μια νέα πνευματική ανδρεία και για ένα οργανικό και κοινωνικό όραμα της πολιτικής.

Πρέπει και θέλουμε να το κάνουμε στο όνομα της κοινής μας ρίζας, στο όνομα των λαών μας, σε ένα ευρωπαϊκό αυτοκρατορικό όραμα.

Είναι ένα μακρύ και δύσκολο έργο, αλλά είναι δικό μας.

Δεν μας ενδιαφέρουν αυτοί που αναζητούν αλλού τη σωτηρία, δεν μας ενδιαφέρουν αυτοί που δεν νιώθουν πια ότι ανήκουν στη γη τους και στον λαό τους και ψάχνουν έναν σωτήρα απ’ έξω, όποιος κι αν είναι αυτός.

Δεν μας ενδιαφέρουν οι ανταγωνιστές, γιατί έχουμε ένα ριζοσπαστικό ή επαναστατικό όραμα για την πολιτική και όχι έναν χαμένο και αγανακτισμένο εξτρεμισμό που αφήνουμε στους ηττημένους και τους αστούς.

Δεν μας ενδιαφέρουν αυτοί που περιμένουν θαυματουργή βοήθεια που έρχονται από άλλο μέρος εκτός της Ευρώπης και δεν εξαρτώνται από εμάς.

Με αυτή τη νοοτροπία θέλουμε να δράσουμε, στην πολιτική, στη μεταπολιτική και στην καθημερινότητα.

Και με αυτή τη νοοτροπία αναλύουμε τι γίνεται και θα το προπαγανδίσουμε.

Ας ξεκινήσουμε φέτος στις 12 Μαρτίου.

Όπου υπάρχει θέληση υπάρχει τρόπος και έχουμε τη θέληση.

Gabriele Adinolfi

Leave a Reply

Your email address will not be published.