«ΔΕΝ ΜΕΤΑΝΙΩΝΩ ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΑ» ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ ΛΕΓΕΩΝΑΡΙΟΙ ΤΗΣ ΑΛΓΕΡΙΑΣ

«Έχετε καταλάβει εσείς γιατί βρισκόμαστε, άραγε εδώ;» έσπασε τη σιωπή η μία φιγούρα, χωρίς να απομακρύνει το βλέμμα της από το τρεμόπαιγμα της φλόγας.«Γιατί είμαστε εδώ;» του απάντησε μια δεύτερη φιγούρα, στα Γερμανικά, γλώσσα την οποία χρησιμοποίησε και ο πρώτος. «Είμαστε εδώ γιατί είμαστε Λεγεωνάριοι, στην υπηρεσία της ενδοξότατης Γαλλικής Δημοκρατίας. Και είμαστε στην Λεγεώνα […]

Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΚΑΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ

Η Ιστορία εξελίσσεται σπειροειδώς σε μια γραμμικότητα που ενέχει επαναλαμβανόμενα μοτίβα. Διαμέσου αυτού του περίπλοκου ταξιδιού κάθε άνθρωπος πορεύεται διανύοντας ένα απειροελάχιστο τμήμα της συνολικής κίνησης. Υπάρχει ο κίνδυνος έτσι, να βιώσει αυτή την μικρή λάμψη της ζωής του σαν ένα στάδιο στο οποίο κινείται εμπρός ή αναδεύεται περιστροφικά, αποκομμένος και μετέωρος, ανήμπορος μπροστά στο […]

ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΡΟΥΦΗΞΙΕΣ ΠΡΙΝ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ

Στις 14 Αυγούστου 1974, οι απάνθρωποι και κτηνώδεις τούρκοι, εκτελούν 18 άοπλους αιχμαλώτους πολέμου και τους ρίχνουν σε πηγάδι στο Τζιάος της επαρχίας Αμμόχωστου. Μεταξύ των παλληκαριών, είναι και ο Ιωάννης Παπαγιάννης ο οποίος έφθασε στις 17 Ιουλίου από την Αγγλία όπου σπούδαζε, μέσω Ελλάδος, για να καταταχθεί στην Εθνική Φρουρά. Ένας τούρκος φωτογράφος ο […]

ΚΥΠΡΟΣ ’74

Ήταν 20 Ιουλίου του 1974… Μας ξύπνησαν οι φωνές της γειτόνισσας… “Πόλεμος! Πόλεμος”! “Τον άντρα μου τον πήραν στην επιστράτευση”! Ήταν 20 Ιουλίου… Του προφήτου Ηλιού… Όλο το χωριό ήταν μαζεμένο στην εκκλησία… Φωνές και κλάματα παντού… Όλο το χωριό ανάστατο… “Πόλεμος”! Το βράδυ δεν μπαίναμε στα σπίτια, κοιμόμασταν έξω στρωματσάδα… Όλο το χωριό θεοσκότεινο… […]

ΜΝΗΜΗ ΦΩΤΗ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ, ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ»

Στις 13 Ιουλίου 1965 πέθανε στον «Ευαγγελισμό» (από τις επιπλοκές που του είχε προκαλέσει ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα) ο Μικρασιάτης λογοτέχνης, ζωγράφος και αγιογράφος Φώτης Κόντογλου. Γεννήθηκε στις Κυδωνίες (Αϊβαλί) της Ιωνίας (1895) σε στιγμές ιδιαιτέρως κρίσιμες για τον Ελληνισμό υπό το σκότος της τουρκοκρατίας, και πέθανε στην Αθήνα (1965) έχοντας αφήσει ανεξίτηλη την σφραγίδα του […]

ΙΟΥΛΙΟΣ ΕΒΟΛΑ: ΚΡΑΤΟΣ – ΕΘΝΟΣ – ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Υπήρξε επίσης και η άποψη, ότι μόνον εν σχέσει με το κράτος υπάρχει το έθνος και διαθέτει μία αυτογνωσία, μία θέληση, μία ανώτερη πραγματικότητα. Αυτή η ιδέα έχει μία ακριβή ιστορική επιβεβαίωση, ειδικά εάν αναφέρεται σε αυτό που μαζί με τον Vico θα μπορούσαμε να ονομάσουμε “το δίκαιο των ηρωϊκών λαών στην γέννηση των σπουδαιότερων […]